Terapia humanistyczna

Terapia humanistyczna

 

Terapia humanistyczna – czym jest i jej założenia

Rdzeniem tej terapii jest założenie, że każdy człowiek jest wyjątkowy i ma potencjalne zdolności zdrowego, twórczego rozwoju. Ludzie mają problemy, ponieważ przyjęli pewne warunki, wartości, normy, które stoją w sprzeczności z ich rzeczywistymi potrzebami. Twórcy tego nurtu jako pierwsi zwrócili uwagę na pojęcia pomijane w innych tradycyjnych metodach terapii: kwestie ludzkich ambicji i samorozwoju, autonomii, kreatywności itp. Głównym „odkryciem” psychologii w duchu humanistycznym jest bezwarunkowe zrozumienie, empatia i akceptacja pacjenta jako czującego, świadomego i potrzebującego ciepła człowieka.

 

Terapia humanistyczna – do kogo jest kierowana, kto może z niej skorzystać?

Terapia przeznaczona jest głównie dla osób poszukujących wsparcia w trudnych sytuacjach życiowych.  Skorzystają z niej ludzie z zaburzeniami natury psychicznej, np. nerwicą, depresją, zaburzeniami odżywiania. Pomoże osobom cierpiącym ze względu na trudną i bolesną przeszłość, np. dzieciom z rodzin alkoholowych (tzw. DDA), osobom wywodzącym się z rodzin dysfunkcyjnych, naznaczonych przemocą, niepełnych. Jest też dla tych, którzy nie potrafią stworzyć trwałego związku, są samotni lub mają problemy w relacjach z bliskimi. Pomoże tym, którzy pragną się rozwijać, poszukują dróg samorealizacji.

Pacjent w czasie terapii ma zaakceptować siebie, zniwelować rozbieżność między tym, co robi a czego potrzebuje. Pierwszym i podstawowym zadaniem terapeuty jest zapewnienie pacjentowi bezwarunkowej akceptacji.

Celem psychoterapii humanistycznej jest zmiana postawy pacjenta wobec samego siebie, umożliwiająca wykorzystanie własnego naturalnego potencjału i indywidualnych pragnień, których realizacja była utrudniona lub zablokowana. Celem  nie jest wyłącznie rozwiązywanie problemów: terapeuta, towarzysząc klientowi, asystuje mu i wspiera go w procesie rozwoju.

 

Terapia humanistyczna – metoda

Terapeuta pracujący w tym podejściu ma dużą dowolność w doborze technik terapii. Dostosowuje je indywidualnie do każdego pacjenta i z nim ustala. Nie stosuje form nacisku ani nie podejmuje decyzji za pacjenta. Nie krytykuje ani nie ocenia. 

Klient sam decyduje, ile czasu chce poświęcić na rozmowę o danym problemie. To także on decyduje, czym się chce zająć w trakcie sesji terapeutycznej.

 

Terapia humanistyczna – czas

Terapia humanistyczna może być zarówno długo-, jak i krótkoterminowa. Może trwać kilka lub kilkanaście miesięcy, zależnie od problemu, z jakim przychodzi dana osoba. Spotkanie trwa 50–60 min i odbywa się najczęściej raz w tygodniu.

 

Do nurtów psychoterapii humanistycznej zaliczamy:

 

- Psychoterapię rogersowską:

Ta terapia opiera się na założeniu, że każdy ma możliwości wykorzystania całego swojego potencjału. Słuchając pacjenta terapeuta interpretuje jego słowa, postawę, zachowania, uświadamiając mu, co naprawdę mówi i co czuje. Celem terapii jest samorealizacja i pomoc w zwiększaniu poczucia własnej wartości.

 

- Gestalt

 

To terapia, która zakłada, że myśli, uczucia, czyny powinny być traktowane całościowo. Gestalt po niemiecku znaczy: "postać, figura, struktura". To scalająca terapia, zachęcająca pacjenta do osiągnięcia poczucia wewnętrznej harmonii poprzez zintegrowanie wszystkich składowych życia wewnętrznego.